HERINNERING | 14 jaar alweer....

29 juli 2004, wat een gewone en zonnige donderdag zou gaan worden, veranderde in de vroege ochtend als een dag die bij ons in gedachten zit als jou sterfdag.

 

Lieve mam, vandaag is het alweer 14 jaar geleden dat we plotseling en onverwachts afscheid van je moesten nemen.

29 juli voor de meeste een gewone dag op de kalender voor ons een dag waarbij we voorgoed afscheid van je moesten nemen.

 

14 jaar alweer, het klinkt zo lang geleden en toch ook nog zo dichtbij. Wat hadden we nog vele jaren lief en leed kunnen delen, wat hadden we nog samen veel kunnen beleven en wat hadden we nog samen veel kunnen genieten, kunnen ondernemen en kunnen doen. Helaas is ons die tijd niet gegeven, maar ik ben blij en dankbaar dat ik 25 jaar deel heb mogen uitmaken van je leven en dat je mij hebt zien opgroeien tot een jonge zelfstandige en volwassen vrouw. Helaas was ons niet meer tijd gegeven, maar ik ben dankbaar dat we in die 25 jaar vele mooie momenten hebben mogen beleven die nu voor altijd in mijn gedachten zitten als warme en liefdevolle herinneringen.

 

Deze gebeurtenis, deze dag, dat moment heeft me naast de pijn, het verdriet en het enorme gemis, ook laten inzien hoe kwetsbaar het leven is, hoe kwetsbaar wij zijn en hoe zeer we moeten genieten van alles om ons heen, het kan zomaar je laatste dag zijn. Het heeft me ook doen beseffen en laten zien met hoeveel lieve mensen ik en wij als gezin omringt zijn, dat het leven niet stopt ook al staat je wereld op zo’n moment even stil, dat ik sterk ben om ook de zware momenten die je in het leven krijgt te kunt opvangen, dat je nooit moet opgeven ook al krijg je nog zoveel tegenslagen te verwerken, dat je verdrietig mag zijn, dat gemis er mag zijn, dat je kunt genieten van de kleinste en meest simpelste dingen in het leven en dat je ieder mooi en lief gebaar meer waardeert ook al zijn ze nog zo klein. Uit deze levenslessen probeer ik mijn positiviteit, steun en kracht te halen en heeft eraan bijgedragen aan hoe ik naar het leven kijk en hoe ik nu zelf in het leven sta.

 

Lieve mam, we mis je nog iedere dag en op dagen zoals deze nog het meest. Dat ene telefoontje, dat ene nieuws, het tijdstip, dat ene moment, die ene dag dat alles veranderde. 14 jaar gelden alweer, 14 jaar waarin we nog zoveel hadden kunnen delen, doen en beleven, maar waar we het nu doen met de mooie, warme en liefdevolle herinneringen.

 

Voor altijd uit ons midden, maar voorgoed in ons hart.

 

-XXX- Liefs

Reactie schrijven

Commentaren: 0