BLOG | Beauty taboe: overbeharing - deel II

Vorig jaar schreef ik mijn eerste blog over overbeharing bij vrouwen. Een beauty taboe, waar toch veel vrouwen mee zitten, maar waar niet makkelijk over gepraat wordt. Ook ik heb hier last van en ook ik ben een van die vele vrouwen die er niet makkelijk over kon praten. Ik schaamde mij voor mijn donkere haartjes en alhoewel ik nooit korte broeken draag en een T-shirt bij mij pas boven de 30 graden uit de kast komt, schaamde ik mij toch voor mijn haartjes op mijn benen, armen en oksels. Scheren nam de nodige tijd in beslag, maar het voordeel van deze plekken is dat je ze kunt verbergen. Hoe anders is het in je gezicht. Zwarte haartjes op mijn bovenlip en kin die ik er iedere dag met een pincet uit plukte omdat ze daar niet horen te zitten en ook hier nam het veel tijd in beslag met nog steeds het gevoel dat iedereen de haartjes, zelfs na hard ploeteren, ze nog zag zitten.

 

Nadat ik de schaamte enigszins had overwonnen ben ik begonnen aan IPL behandelingen (definitief ontharen). Eerst mijn oksels en mijn benen waarmee ik nu bijna klaar ben. Ook mijn armen neem ik mee en ondanks dat daar niet zo’n hele zwarte haartjes zitten, merk ik wel al duidelijk verschil. Ook in mijn gezicht ben ik met deze behandeling begonnen en inmiddels heb ik mijn 5de behandeling gehad en merk ik al duidelijk verschil. Op sommige plekjes zitten bijna geen haartjes meer en op de plekken waar ze nog wel zitten worden ze steeds dunner. Ik weet dat ik nog wel een paar behandelingen nodig heb, maar het begin en het zichtbare resultaat is er.

 

Op mijn vorige blog kreeg ik heel veel lieve en positieve reacties en kwam ik er vooral achter dat ik echt niet de enige ben die met dit probleem zit. Wat een opluchting en wat een verrijking. Herkenbare verhalen ook van mensen waar je het misschien niet van zou verwachten. En nog belangrijker ik kon en kan het delen, zonder dat ik mij er ongemakkelijk bij voel. Waarom er zo’n taboe op overbeharing zit, weet ik niet, maar ik hoop dat ik met het delen van mijn verhalen ook dit stukje bespreekbaar kan maken voor vrouwen, voor iedereen die hiervan last ondervindt of voor diegene die zich ervoor schaamt. Voor mijzelf heb ik dit wel gedaan en ik ben blij dat ik over deze drempel heen ben gestapt en mijn ervaring nu met iedereen durf, mag en kan delen.

 

Ik hoop dat ik andere hierin kan inspireren om niet te blijven zitten met hetgeen waar je mee zit, maar het juist de delen hoe gek of raar het misschien ook klinkt voor een ander of hoeveel je, je er ook voor schaamt. Mijn ervaring is dat er altijd wel mensen zijn die zich in jou verhaal herkennen of die met hetzelfde probleem zitten. Het is een verademing als je het deelt en er zijn altijd wel mensen om je heen die je willen helpen of je alleen al een luisterend oor willen bieden waardoor het luchtiger wordt en waardoor je erachter komt dat je toch echt niet de enige bent. Ik ben in ieder geval blij dat ik deze taboe voor mijzelf doorbroken heb!

 

Bij deze ook een dank je wel voor Evelien van Huidzorg Horst voor de fijne behandelingen, het vertrouwen en het verlagen van de drempel om deze stap te hebben kunnen nemen. En ook een dank je wel voor iedereen die dit leest en mij laat zijn wie ik mag zijn met al mijn soms gekke ongemakkelijkheden.

Reactie schrijven

Commentaren: 0