BLOG | Angsten overwinnen - deel 3

Voor 2 jaar terug schreef ik voor het eerst een blog over globophobia en mijn panische angst voor ballonnen en knallen. Ook bijgaande plaatje publiceerde ik daarbij. Jaren heb ik mij geschaamd voor deze angst en het schrijven en delen van de blog was een hele stap maar tevens ook een hele openbaring. Wat volgde waren allemaal lieve en positieve reacties en voor het eerst merkt ik dat het niet gek of vreemd was, maar dat het een angst is wat ik kon delen zonder mij ervoor te hoeven schamen. Iedereen is wel ergens bang voor, ik toevallig voor iets wat maatschappelijk nog niet zo bekend was en is.

 

Die eerste blog bemoedigde mij ook om de taboe voor deze angst te doorbreken, kenbaarheid aan te geven en een naam. Uiteindelijk heeft het mij zo sterk gemaakt dat ik het aan durfde om deze angst aan te gaan pakken en bewust de confrontatie aan te gaan zonder ervoor weg te rennen. Schreef ik eerder al in deel 1 en 2 van angsten overwinnen waar ik stond met de therapie en hoe ver ik al gekomen ben, nu ben ik inmiddels aangekomen bij het schrijven van deel 3.

 

Ik zit nog midden in een leerproces om deze angst de baas te worden, maar voor mijn gevoel zitten we al meer dan over de helft, voor zover het natuurlijk te meten is. Er zit geen tijd aan en ik krijg alle ruimte en tijd die ik hiervoor nodig heb. In ieder geval zit ik op de goede weg en iedere keer komt er weer een stap bij. Een stap in de goede richting en het voelt goed. Inmiddels durf ik al een groter opgeblazen ballon vast te houden, hetzij met trillende handen, maar ik durf het. Ook ren ik niet panisch de oefenruimte uit, al zou rennen op zich al een knappe prestatie voor mij zijn. Ik blijf af en toe nog wel als een kip-zonder-kop doorratelen uit een soort van spanning. Misschien klinken de oefeningen met de ballonnen voor de meeste toch nog als een klein beetje gek vooral het feit dat zo’n simpele ballon je angst aan kan jagen. Maar voor mij zijn dit grote stappen. Voor een paar maanden terug was een ballon in mijn buurt een echte no go. Ik ben nog niet helemaal op mijn gemak, maar door de therapiesessies leer ik er beter mee om te gaan met als uiteindelijk doel afkomen van de angst voor ballonnen en de knallen. Ook de verdwaalde ballon, ballonnen die uitgedeeld worden in winkels en ballonnen waarmee gespeelt wordt vind ik nog iets te eng, evenals de irritante geluiden die ze kunnen maken, clowns die van zo’n rare ballonnen allerlei figuren maken en natuurlijk de hardere knallen, maar ik weet zeker ook dat gaat helemaal goed komen. Je staat er misschien niet zo vaak bij stil, maar op veel plaatsen zijn er ballonnen aanwezig.

 

Durf je angst te delen ook al lijkt het misschien nog zo gek of vreemd. Er zijn altijd wel mensen die een soortgelijke of zelfde angst met je delen, zich erin herkennen of juist inspiratie uit je verhaal kunnen halen. En als je eraan toe bent en je wilt je angst aanpakken en de confrontatie aangaan, kies dan een therapie die goed bij je past. Ik heb dit gevonden in de haptotherapie, maar voor ieder kan dit weer anders zijn. Mijn ervaringen en vorderingen blijf ik in ieder geval met jullie delen.

 

Voor 2 jaar terug begon ik met schrijven over mijn fobie. Inmiddels denk ik dat ik niet meer echt van een fobie kan spreken maar zal ik het nu nog bang zijn noemen. Ik ben er nog niet, maar ik zal mezelf blijven uitdagen, de confrontatie aan gaan middels de therapie maar ook daarbuiten en met alle lieve en positieve reacties van iedereen die mij accepteren zoals ik ben en met de hulp en veel geduld van mijn haptotherapeut Yvonne, ben ik ervan overtuigd dat het zeker ga lukken! Angsten overwinnen is simpelweg beginnen!

Reactie schrijven

Commentaren: 0