BLOG | Omarm je kwetsbaarheid!

Kwetsbaarheid wordt wel eens gezien als iets fragiels, iets breekbaars of misschien zelfs als een soort van zwakte. Maar wat als je je kwetsbaarheid eens omarmt en de kracht erin vind. Ik moet toegeven, ikzelf vind het moeilijk om mijn kwetsbare ik te laten zien. Niet omdat ik niet kwetsbaar ben of wil zijn maar wellicht onbewust uit een stukje zelfbescherming of misschien uit toch een stukje gehardheid door alles wat ik heb meegemaakt.

 

Wat maakt het dat we deze kant van ons soms niet zo goed durven te laten zien en wat kan het ons brengen als we ook deze kant van ons zelf wat vaker mogen laten zien en het kunnen, durven en doen.

 

In eerder geschreven blogs heb ik al sommige kwetsbare ik momenten met jullie gedeeld. De soms moeilijke en onomkeerbare keuzes die ik heb moeten maken op het gebied van operaties, mijn lichaam vol met littekens, mijn angst voor ballonnen en knallen en hoe dat ik nu van deze angst af probeer te komen maar ook dat ik altijd dankbaar ben voor alle mensen en dingen die op mijn pad zijn of mogen komen. Kwetsbaar maar ik merk dat het mij ook veel heeft gebracht zoals begrip, acceptatie, steun en vooral een liefdevol gevoel van een ieder om mij heen die zijn of haar steentje bijdraagt om mij te laten groeien op welk vlak dan ook en in wie dat ik mag zijn met al mijn kwetsbaarheden.

 

Toch zijn er nog veel dingen die mijn kwetsbare ik niet zo snel zal laten zien of die ik soms goed kan verbloemen. Zo zal je achter mij lach niet vaak mijn tranen van verdriet, pijn of gemis zien. Ja ook bij mij zitten deze waterlanders er en af en toe je emoties de vrijheid geven die ze verdienen is natuurlijk fijn, maar maakt me ook zo kwetsbaar. Inmiddels heb ik geleerd dat, dat juist ook mag en dat je mag laten zien wat een gevoel of situatie met je doet, nu is het aan mij om dit nog wat meer toe te laten en het er te mogen laten zijn. Ook zie of merk je bijna niet dat ik iedere dag last heb van hoofdpijn en van mijn gewrichten en spieren. Dat ik soms toch ook echt best wel eens flink kan balen dat ik altijd in het gezelschap ben van mijn rolstoel en dat ik soms om hulp moet vragen bij dingen die daardoor niet lukken. Dat ik onzeker ben over wie ik ben, mijn lichaam en over hoe dat andere mij zien en ook dat ik soms enorm zenuwachtig kan zijn voor situaties, gesprekken of dingen waarvan ik niet weet hoe ze zullen gaan lopen.

 

Het vergt misschien soms moed om deze kwetsbare ik te laten zien en inmiddels neem ik hem mee als mijn leerproces in mijn persoonlijke ontwikkeling. Je bent tenslotte nooit te oud om te leren en om jezelf te (her)ontdekken. Kwetsbaarheid is geen zwakte, iets fragiels of breekbaars maar een kracht en ik ga in mijn ontdekkingsreis op zoek naar deze kracht in- en voor mijzelf. Ik zal mijn kwetsbare ik eens wat vaker gaan omarmen! Het mag er zijn, ik mag er zijn!

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0