BLOG | Schrok je?

Schrok je? Een zin die ik geregeld hoor. Laatst toeterde iemand naar mij en vroeg daarna of ik schrok. Nee hoor, leek het daarop? Ja natuurlijk schrok ik, ik schrik namelijk nogal vaak en snel. Ik schrik van onverwachtste dingen en harde geluiden, maar daarnaast kan ik juist ook weer niet tegen stilte, hoe tegenstrijdig. Bij deze laatste ben ik bang dat er onverwachts een geluid komt waarvan ik dan weer schrik.

 

Een gevoel wat vaak niet terecht blijkt te zijn, maar wat me wel onrustig maakt. Zoals inmiddels iedereen wel weet is dat ik niet van dingen houdt die knallen. Nu met de decembermaand weer voor de deur staan en hier en daar al een knal van wat het dan ook mag zijn te horen is, komt het onbestemde en ongemakkelijk gevoel vaak wat sneller naar boven. Zie ik iemand buiten lopen in het donker en zijn aangestoken sigaret weggooien ben ik al aan het wachten op een knal. Vrij onzinnig, want een sigaret kan geen kwaad, maar in het donker kan ik het verschil soms moeilijk zien en mijn gedachten maken er allerlei rare dingen van.

 

Schrikreacties ze kunnen wellicht niet zoveel kwaad en hebben misschien soms juist een doel, al ben ik daar niet helemaal achter. Het is vooral best onhandig en vind ik het zelf soms nogal stuntelig uitzien. Als een hond uit het niets begint te blaffen, als er iemand toetert, als er dingen knallen, als iemand met zijn fietsbel belt, als het onweert of bliksemt, als het brood uit de rooster springt en meer onbenullige dingen maar ook als ik aandachtig ergens mee bezig ben en iemand onverwachts iets zegt en zelfs als mensen zeggen dat ik niet moet schrikken, dan nog schrik ik. Vroeger in de klas hadden we zo iemand zitten die het wel leuk vond om je te laten schrikken en bij mij heb je dan al niet veel nodig. Zei hij alleen al zachtjes boe in mijn oor, vloog ik een halve meter de lucht in. Meestal vinden ze het dan stoer en grappig en ik vond het vooral onnodig en onhandig.

 

Vaak zeggen ze dat als je schrikt je een slecht geweten hebt, maar bij mijn weten is mijn geweten niet slecht en heb ik niets op mijn kerfstok waardoor ik extra alert moet zijn. Mijn schrikreacties komen denk ik vooral voort uit mijn angst voor de onverwachtse dingen en harde geluiden. Mijn lichaam staat contant in de alert modus en gespannen stand en bijna nooit in de relax stand. Momenteel ben ik bezig met cursussen haptonomie waar ik veel over mijzelf leer maar ook dat de angst er mag zijn, maar dat ik ook de stilte kan opzoeken om te zien of er echt iets onverwachts gebeurd. Leer ik een nieuwe weg te bewandelen met als doel naast meer uit mijzelf te halen meer ontspannen te worden en wat meer relaxt door het leven te gaan. Een stukje van mijn angsten overwinnen en daarmee de schrik wat minder consequente te laten zijn.

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Riet (zondag, 04 december 2016 10:59)

    Wat goed Sabrina, ik hoop dan ook dat jou lichaam eens in een relax stand komt te staan!,
    en wij ook een keer bij jou ballonnen mogen komen ophangen , Succes.
    Liefs Riet.