BLOG | Littekens

Als ik naar mijn lichaam kijk, tel ik al snel een stuk of 20 littekens. Littekens die ik heb over gehouden aan een van de mijn 25 operaties. Littekens variërend van groot tot klein, van gehecht tot geniet en van lang geleden tot voor een paar jaar terug.

 

Ieder litteken vertegenwoordigd zijn eigen en uniek verhaal. Een verhaal van keuzes, pijn, onzekerheid, angst en de noodzaak van een medische ingreep maar daarnaast ook van kracht, geduld, doorzetting, acceptatie en herinnering. Zo herinnerd het litteken op mijn rug mij aan mijn drie rugoperaties, waarvan ik er al een vanaf mijn zesde levensdag mee draag. Het is hiermee dan ook het langst zittend litteken wat mijn spina bifida (open rug) verbergt en een heel verhaal kan vertellen. Op mijn buik brengt de herinnering van keuzes en ook wel van pijn, maar ook van doorzetten en ervoor gaan. Op mijn billen zitten littekens vaak ontstaan door drukplekken en die laten zien dat je veel geduld, rust en een lange adem moet hebben voordat ze al dan niet operatief genezen zijn. De plekken op mijn linker bovenbeen herinneren aan de huid die ze daar hebben weggehaald en die ze naar mijn voeten hebben getransplanteerd. En mijn littekens op en rond mijn enkels en voeten vertellen op hun beurt weer het verhaal van een paar keer corrigeren, transplanteren maar ook van amputeren.

 

Littekens zijn niet altijd even mooi en ben er alleszins ook niet altijd blij mee geweest. Maar ze zitten er nu eenmaal  als een soort van permanente tatoeage en ik kan zeggen, ze horen bij mij. Ze vertellen mijn verhaal, mijn littekens die mij gemaakt hebben tot wie ik nu ben. Misschien niet helemaal perfect maar wel uniek. En zo is iedereen uniek in zijn eigen perfectie.

Commentaren: 0 (Discussie gesloten)
    Er zijn nog geen commentaren.