BLOG | Hallo verdwaalde ballon

Hallo verdwaalde ballon, hoe gaat het met je?

Je lag daar zo eenzaam op straat, meegenomen door iemand die je eerst nog leuk vond, maar je misschien toch niet meer nodig had, misschien per ongeluk verlopen, was het ook wel de wind die je mee voerde of wilde je er gewoon zelf op uit.

 

Misschien heeft iemand jou ook weer opnieuw meegenomen, maar misschien is je lot ook anders bepaald. Waren er wellicht een paar die het leuk vonden om jou stuk te trappen, te horen hoe hard geluid je produceert, ben je zelf leeggelopen, in een gekrompen of negeerde iedereen jou en lieten ze je links liggen.

 

Zou jij überhaupt buiten mijn opgemerkt zijn? Ik kan je niet negeren en merk het gelijk als je ergens bent. Een soort van ingebouwde radar om je te ontdekken. Helaas kan ik jou niet helpen, ik ben hierin een held op sokken en ontzettend panisch voor je. Je jaagt mij de stuipen op het lijf, terwijl je er voor andere misschien niet zo angstig uitziet en die zelfs misschien een beetje gek opkijken dat er wel mensen zijn die bang voor je zijn. Je zorgt er in ieder geval voor dat ik de nodige kilometers maak en in beweging blijf. Ik rij voor jou liever een paar straten om, dan dat ik langs je heen moet. Maar goed, de vraag is hoe zou het met je gaan?

 

De meeste weten ondertussen wel dat ik panisch ben voor ballonnen, dat ik er allerminst blij van wordt als ze bij mij in de buurt zijn, maar dat ik het tevens door het te beschrijven en te delen een stuk bekendheid voor wil krijgen en dat er zoiets als deze relatief onbekende angst bestaat. Maar ballonnen je komt ze vaak op veel plaatsen tegen. Soms verwacht, soms onverwachts. Ook de verdwaalde ballon is iets wat ik vaak tegenkom. In het dorp, in de stad, gewoon langs de weg of overal waar je maar kunt bedenken. De meeste mensen ervaren dat als geen probleem en zullen er vaak onopgemerkt langs lopen en zelfs niet eens bij stil staan. Misschien even opschrikken en op- of omkijken als hij met een knal besluit dat het genoeg is geweest en de aandacht wilt vragen. Maar als je zoals in mijn geval er bang voor bent en je het er één gesignaleerd, ziet het er ongeveer zo uit: oei, help, paniek, probleem, hart maakt overuren, hersenen beginnen te kraken, oei nog steeds een probleem, hoe kom ik hier zo snel mogelijk weg, nog iets meer paniek en hopen dat hij nu net niet besluit dat het genoeg is geweest en zich met een knal wil laten horen. Dit alles gaat in een paar seconden door je gedachten. Je probeert, voor je gevoel, heel cool en stoer snel weg te gaan maar ondertussen en in werkelijkheid ziet dat er heel stuntelig en onhandig uit. Als je dan weer ver uit de buurt bent, kun je weer rustig ademhalen en komt alles weer tot rust, zucht. Ach een ballonnenfobie, je hebt het of je hebt het niet. En ooit, ja ooit komt er misschien nog een dag dat ik echt heel cool en stoer de eenzame en verdwaalde ballon kan redden.

Reactie schrijven

Commentaren: 0