20 februari 2020
Het was even stil op mijn blog, maar achter de schermen werd er hard gewerkt aan een nieuwe website. Een nieuwe website waarop ik vanaf nu mijn blogs zal gaan bijhouden. Van Pluk het Geluk naar Kreukels in papier Mijn blog heeft naast een andere layout ook een nieuwe naam: kreukels in papier. Al een tijdje wilde ik mijn blog restylen en tevens ook een nieuwe naam geven. Een naam die ik iets beter bij mijn blogs vond passen. Kreukels in papier symboliseert voor mij het begin van een nieuwe blog,...

01 januari 2020
een mooi, warm, gezellig, goed, gelukkig, gezond, voorspoedig, kleurrijk, creatief, inspirerend, positief en bovenal een liefdevol nieuw jaar! Dat het voor ieder een jaar mag worden waarin dromen en wensen mogen uit komen! Liefs Sabrina

30 december 2019
De laatste dag van het jaar is aangebroken en hoewel deze laatste dag en dagen niet tot mijn favoriete behoren, mijn knalangst redelijk de overhand neemt en mijn gedachten, lichaam en spieren gezellig iets anders doen dan dat ik wil, kijk ik wel met een super goed gevoel terug op een mooi, bijzonder, liefdevol, inspirerend en geweldig jaar. Ik kijk met trotst terug op: Mijn familie, de warmte, gezelligheid en hechtheid en op de mooie, bijzondere en liefdevolle momenten die we dit jaar hebben...

23 december 2019
Ik wens jullie allemaal hele fijne, warme en gezellige Kerstdagen toe en een gelukkig, mooi en liefdevol 2020! Liefs Sabrina

10 december 2019
Praten het gaat me gemakkelijk af. Gemakkelijk als het over algemene dingen gaat, maar wat wanneer het gaat over mijn gevoelens, angsten of dingen waar ik mij intens voor schaam? Soms krijg ik woorden gewoonweg niet over de rand van mijn lippen. Het lukt met dan niet om de dingen te benoemen, uit te spreken of om te zeggen hoe ik mij voel. Soms is het leven even zwaar, baal ik af en toe van mijn handicap, mijn beperkingen en mijn angsten. Af en toe vloek ik dan even als het niet gaat zoals ik...

31 oktober 2019
Iedereen kent het wel, een plekje waar je even tot rust kunt komen. Een plekje waar je gedachten afdwalen en denken aan wat je nog moet doen, aan de leuke en misschien ook minder leuke dingen. Hoe je, je voelt, wat je vandaag gaat aantrekken, wat je op de planning hebt staan of wat je vanavond gaat eten. Zo’n plekjes heb ik onder de douche, in bed en onder de afwas. Even de stilte om mijn heen ervaren, weg uit de drukte en weg van alle prikkels die vaak bij mij zo hard binnen komen. Even mijn...

10 oktober 2019
Ja! Ze zijn binnen en klaar om met jullie te delen. De geprinte en gebundelde versie van mijn boek(je) heb mijn littekens lief! Mijn verhaal delen, ik vind het spannend, ondanks dat ik eerder al dit boekje heb geschreven in een iets andere vorm. Ook hebben heel wat mensen het al gelezen, dus echt nieuw zal de inhoudt niet zijn, maar toch is het spannend om je verhaal te delen. Nog niet eerder heb ik in een blog gedeeld dat dit boekje bestond tot voor een paar weken terug. Zoals jullie hebben...

18 september 2019
Na een aantal weken hard werken aan het herschrijven en vormgeven van mijn boek(je) is het eindelijk bijna zover: mijn boek is bijna klaar! Eerder liet ik jullie weten dat ik het boekje wat ik ooit geschreven had met de titel – de dag waarop het begon – aan het herschrijven was, inmiddels heb ik het herschreven en ge-update (de laatste update was van 2012, de nieuw tot en met nu) en nu is het bijna klaar om te delen met jullie. Ik verwacht begin volgende week de gedrukte versie binnen te...

08 augustus 2019
Ooit hield ik eens een dagboek bij. Een dagboek waarin ik schreef wat ik op een dag meemaakte. Het dagboek was niet zomaar een dagboek, het was mijn verhaal dat ik wilde vertellen. Het verhaal dat begon bij mijn geboorte maar op papier kwam toen ik op mijn 15de bijna anderhalf jaar in het ziekenhuis lag. Ik beleefde niets van buiten, maar toch beleefde ik vanuit mijn ziekenhuisbed de nodige verhalen en ervaring. Deze verhalen, mijn ervaringen, de operaties, de keuzes en mijn leven met een...

29 juli 2019
29 juli 2004, het is rond kwart voor acht in de ochtend als de telefoon gaat. Een telefoontje wat je nooit hoopt te krijgen maar waarvan je weet dat het ooit zal komen. Een telefoontje wat mijn dag, onze dag en ons leven voorgoed heeft veranderd. Zo snel als ik kon trok ik kleren aan. Met mijn vlechten van de nacht nog in mijn haren en met mijn blik op oneindig rij ik naar mijn ouderlijk huis een paar straten verderop. Aan de straten lijkt geen eind te komen en als ik eenmaal de straat in rij...

Meer weergeven